Janusz Pawłowski

Moje trzy po trzy

Moje trzy po trzy jest kolejną książką Janusza Pawłowskiego. Kolejna książka to tomik wierszy. W tomiku tym Autor dzieli się z Czytelnikami swoimi obserwacjami, dotyczącymi otaczającego go świata oraz przeżytych zdarzeń. Moje trzy po trzy stworzył Autor, który nie jest nie jest literatem. Jego praca zawodowa niewiele miała wspólnego z pisaniem. Miała jednak charakter, który …

Moje trzy po trzy Read More »

Historia moja prywatna

Historia moja prywatna jest efektem wieloletnich, choć pobieżnych zainteresowań Autora historią Polski, szczególnie dwudziestowiecznej. Historia moja prywatna jest prywatną, krytyczną oceną decyzji politycznych i sprawców tych decyzji. Zawodowi historycy skłonni są do zbyt drobiazgowego roztrząsania procesów historycznych. To powoduje – według autora – utratę obiektywizmu w spojrzeniu na przyczyny i efekty decyzji politycznych. Historia jest …

Historia moja prywatna Read More »

Ekonomia moja prywatna

Ekonomia moja prywatna to próba zrozumienia ekonomii. Wiele poglądów czy wskazań ekonomii ulegało i ulega w trakcie jej rozwoju modyfikacji, czy powolnemu uściślaniu. Ekonomia moja prywatna powstała jako niedosyt wiedzy zawartej w ogólnodostępnych książkach o ekonomii. Przeglądając publikacje i podręczniki ekonomiczne można doznać zawodu, bo ta nauka jest jeszcze niepełna. Takie wrażenie odnosił Autor. Szczególne …

Ekonomia moja prywatna Read More »

Utopie z dawnych czasów

Utopie z dawnych czasów to opowiadania, które zostały napisane w stanie wojennym (w latach 1982-83). Miały być satyryczną i przewrotną ilustracją ówczesnego bytowania. Utopie z dawnych czasów miały ukłuć (co nieco) ówczesnych włodarzy i ich wielbicieli, jednak przeleżały na strychu wiele lat. Po wielu latach autor dostrzegł ich drugie dno. Ilustrują równocześnie cechy ludzkiej natury. …

Utopie z dawnych czasów Read More »

Kosmos mój prywatny

Kosmos mój prywatny zawiera „prywatne” koncepcje powstania i ewolucji kosmosu. Oparte są na poglądach, wyrażanych przez Isaaka Newtona, mówiących o obiektywnie istniejącej, nieograniczonej przestrzeni, uznanych przez autora jako „aksjomaty”.