Haiku narodowe

Haiku to japońska forma poetycka reprezentatywna dla okresu Edo. Wyraz ten można przetłumaczyć jako żartobliwy wers. Te miniatrury poetyckie składają się z 17 sylab podzielonych na trzy części znaczeniowe po 5, 7 i 5 sylab.

Oryginalne haiku pisane po japońsku składa się z jednej ciągłej linijki. A podział na trzy wersy stosuje się tylko w transliteracji tekstu japońskiego. Podobnie można go znaleźć w utworach pisanych w językach innych niż japoński. Niegdyś Czesław Miłosz przełożył (na podstawie tłumaczeń z języka angielskiego) na język polski wybrane utwory klasycznego haiku, w których zachował tylko podział na trzy wersy.

Również taką formę podziału treści (podzielonego na 3 wersy) zastosował Ernest T. Misiuna. W tomiku znajdziemy 54 haiku opisujące naszą polską rzeczywistość. Bezsprzecznie godnym uwagi jest fakt, że Autor w trafny sposób dokonuje analizy współczesnych Polaków. Piętnuje jednocześnie nasze wady narodowe. Niewątpliwie trudno oddać przywary narodowe w tak krótkich formach. Jednak Ernest T. Misiuna poradził sobie wyśmienicie.

Niewątpliwie Ernest T. Misiuna  jest doskonałym obserwatorem otaczającej nas rzeczywistości. Obserwacja jest jedną z podstawowych technik badawczych w naukach społecznych. Obserwacja wymaga on badacza doświadczenia, wprawy w obserwacji danych zjawisk. Im bardziej doświadczony i wprawny w obserwacji jest badacz tym ta technika jest skuteczniejsza. Jednym z najważniejszych wymagań stawianych badaczowi jest obiektywność. Stosunek badacza do obserwowanych zjawisk nie powinien mieć wpływu na rejestrację zdarzeń.

 

Zapoznaj się z darmowym fragmentem

Książka dostępna w formatach: Format-papierowy_ebooki